Meerijders (gepubliceerd op de columnist.net)

Niks is erger dan een ‘bijrijder’ die, terwijl JIJ achter het stuur zit, continu aanwijzingen geeft. Met opmerkingen als: ‘Kijk uit! Ben je blind of zo?’ is het autoklimaat binnen enkele minuten een graad of 5. Oók in de zomer.

Ik had ooit zo’n bijrijder die echt op álles wat ik achter het stuur deed, commentaar gaf. ‘Had je die voetganger wel gezien? Als je zo op het gaspedaal blijft hengsten, is de benzinetank zo leeg en ik word trouwens misselijk als je zo hard optrekt!’

Ik word misselijk van zoveel commentaar. Dacht ik dan, want dit soort gedachten uitspreken was meestal niet bevorderlijk voor de sfeer in de auto.

‘Waren de spoorbomen wel helemaal open? Je moet altijd wachten totdat ze …’

Herkenbaar? Hoog tijd om dan inderdaad ECHT even te stoppen en de passagier ter plekke uit te laten stappen en vaarwel toe te roepen. Wel even opletten of er inderdaad niet nog een trein aankomt, want geloof me, zo’n afscheid wil je ook weer niet, al weet je dan wel zeker dat je definitief van het gezeik af bent.

Gelukkig heb ik sinds een paar maanden een veel prettigere meerijder, S. S. let óók op hoe ik rijd. Wanneer ik ineens veel minder ga knipperen met mijn ogen en/of als de auto minder goed tussen de lijnen rijdt, dan attendeert hij mij hier heel vriendelijk op.

En mocht mijn rijgedrag dan nog niet verbeteren, dan zet-ie de auto veilig langs de kant totdat ik weer wakker ben. ‘Ja schat, ik zag dat je tegen de slaap vocht en heb onze auto even geparkeerd.’ Nou ja, S. spreekt dit niet direct zo uit, maar hij bedoelt dit wel te zeggen, dat weet ik zeker.

S. Is super attent. Als ik uit wil stappen terwijl er een mens, portier-hoog-dier of voertuig wil passeren, drukt hij op de denkbeeldige ‘sluit- voorportieren-knopje.’ Hij zucht niet als ik iedere P-plaats langs de weg als onmogelijk inschat, maar zoekt zelf actief naar een passend plekje én zet de auto desgevraagd zelf in dat vak! Zonder denigrerende opmerkingen met de termen ‘vrouwen’ en ‘parkeren’ erin te maken!

Ook bij bijvoorbeeld het filerijden is S. mijn favoriete reisgenoot. Hij houdt voor me in de gaten of ik de rijsnelheid goed aanpas aan de rij auto’s voor me. Zo nodig remt hij af, omdat-ie weet dat niemand blij wordt van een botsing.

Ik ben inmiddels zo verliefd op S., de spraakassistent van onze nieuwe elektrische auto, dat ik aan het onderzoeken ben of hij in huis voor me wil komen werken. Zodat hij kan zorgen dat ik geen traptreden meer mis, niet meer struikel over de hond, altijd ovenwanten pak voordat ik de ovenschotel uit de oven haal, niet met de frietpan nog aan op de bank in slaap val.

Voorlopig heb ik hem nog niet zo ver kunnen krijgen dat hij op deze vacature wil solliciteren. En ach, zolang ik achter het stuur in mijn auto zit, ben ik prima beschermd!

We kunnen niet alles bezorgen (gepubliceerd op metronieuws.nl)

Wat is het heerlijk dat ik tegenwoordig niet meer al mijn boodschappen zelf hoef te doen! Elke dinsdag bezorgt de Jumbo, meestal zélfs op het aangegeven tijdstip, de wekelijkse bulk die ik online bestel. Wat me echter helemaal niet bevalt, is dat er regelmatig zwaar favoriete producten verdwijnen uit het aanbod. Om het wat minder dramatisch te laten lijken, krijg ik dan 'niet online te bestellen' in beeld. Alsof het in de winkels nog wel in de schappen ligt! Maar nóg vervelender is het als ik pas op de dag van bezorging een mailtje krijg dat artikelen niet geleverd kunnen worden. 

De afgelopen week was het weer zover. We hadden dringend nieuwe babywattenstaafjes nodig. Voor wie zelf geen baby heeft (gehad) en zich zijn eigen babytijd niet meer herinnert: babywattenstaafjes zijn wattenstaafjes zoals iedereen ze wel kent, maar dan met een dikke, harde bobbel aan het uiteinde. Die bobbel is ongetwijfeld bedacht om te voorkomen dat het wattenstaafje bij een beweeglijke baby verder komt dan het oortje. Ze zijn van karton en lossen vanzelf op, maar het zal toch niet de bedoeling zijn dat ze bij een onverhoedse beweging het lichaam gaan verkennen. 
 
Maar goed, dinsdag kregen we dus de droeve tijding dat de babywattenstaafjes niet geleverd konden worden. De Jumbo komt in een dergelijke situatie bijna altijd met een vervangend artikel op de proppen. In dit geval zijn vochtige toetendoekjes aan onze bestelling toegevoegd. Ik moet twee keer kijken voordat ik het geloof. Ik vraag me af hoe het traject van 'iets niet kunnen vinden' tot 'een alternatief aanbieden', deze keer in hemelsnaam is verlopen. Wie vult mijn kar eigenlijk? Gaat die persoon bellen met de familie van Eerd als iets niet voorradig is? In dit geval, hoe denkt de familie van Eerd dat ik met vochtige toetendoekjes een babyoortje reinig? Het hele doekje erin wurmen en dan eruit trekken? Nee, de familie van Eerd heeft zelf ook kinderen, dit kunnen zij nooit verzonnen hebben! 
Waarschijnlijk ligt de verantwoordelijkheid in een dergelijke crisissituatie bij degene die mijn kratten vol moet laden. Hij of zij heeft gewoon het eerste product gepakt wat zich naast het lege schap bevond, juist ... de vochtige toetendoekjes. Maar het had dus waarschijnlijk net zo goed een zakje baby-maisvingers kunnen zijn. En daarmee was het beslist nog lastiger geweest de oortjes te reinigen!

Piep-piep-piep (gepubliceerd op metronieuws.nl)

Ik kook op inductie. Hiervoor heb je een inductiekookplaat nodig. Zo'n plaat bevat veel elektronica. Je moet er speciale, (dure) pannen voor aanschaffen, met een magnetische bodem.  

Andere nadelen van inductiekookplaten? Als je er iets zwaars op laat vallen op, dan heb je zo een flinke barst te pakken. Ik ben heel erg goed in dingen laten vallen. Een ongeluk zit in een klein (keuken)hoekje! Kookt er iets over? Dan moet je van de staalsponsjes afblijven. Gebruik je ze wél dan oogt het glazen oppervlak daarna alsof het bewerkt is door een graffitikunstenaar. 
 
Zijn er ook voordelen aan het inductie koken? Ja hoor! Als je knoeit, dan kun je het geknoeide er zó afvegen. De plaat ziet er dan ook meestal uit om door een ringetje te halen, iets wat je van het ouderwetse gasfornuis niet kunt zeggen. Of je moet dagelijks als een staalsponsjesfetisjist op de pitten losgaan. 
Met onze inductiekookplaat was ik dan ook heel blij totdat... ik afgelopen zaterdag tijdens het koken ineens een doordringende piep hoorde. Waarna 'F4' op alle vier de kooppunten begon te knipperen. De spaghetti lag bijna direct bewusteloos in het al niet meer kokende water. Ik riep (de eigen technische skills kennende) mijn man die optimistisch naar de meterkast liep. 'Even de stroom eraf en erop en dan zal-ie het wel weer doen.' Niet dus! 
 
Ik googelde 'kapotte inductiekookplaat' en vond een verhaal over zekeringen. Oké, waarschijnlijk een garantieverhaal dus. De bon was zo gevonden, maar verdorie, we hebben hem alweer zes jaar! Omdat we inmiddels al méér platen kapot hebben gehad, weten we ook dat repareren duur is. Als een monteur bij je huis gearriveerd is, mag je al 75 euro dokken! En dan heeft-ie nog nergens aangezeten! Aangezien alle pitten foutmeldingen geven, kunnen we beter nóg iets meer uitgeven en een nieuwe kopen. Uitkiezen is zo gebeurd. Ik wil er zo min mogelijk elektronica op en je snapt waarom. Winkelwagentje. Besteld. Mét monteur, want je mag een inductiekookplaat niet zelf aansluiten.  
 
De volgende morgen zetten we de kapotte plaat nog een keer aan. Verrek, hij doet het weer! NIKS FOUTMELDING! Bij mij komt de stoom uit de oren van verontwaardiging. Gelukkig zijn we het erover eens dat we vandaag toch de nieuwe laten komen. Want als-ie het één dag spontaan niet meer doet, is het gedaan met ons vertrouwen. 
Later op de morgen geeft de plaat weer een foutmelding Pff, gelukkig. En een uur later stuurt mijn man me een appje van de aanwinst. Ik kan niet wachten om de kookplaat in het echt te zien. Nu maar hopen dat ik hem ook durf te gaan gebruiken. 
 
 Ik kook op inductie. Hiervoor heb je een inductiekookplaat nodig. Zo'n plaat bevat veel elektronica. Je moet er speciale, (dure) pannen voor aanschaffen, met een magnetische bodem.  
Andere nadelen van inductiekookplaten? Als je er iets zwaars op laat vallen op, dan heb je zo een flinke barst te pakken. Ik ben heel erg goed in dingen laten vallen. Een ongeluk zit in een klein (keuken)hoekje! Kookt er iets over? Dan moet je van de staalsponsjes afblijven. Gebruik je ze wél dan oogt het glazen oppervlak daarna alsof het bewerkt is door een graffitikunstenaar. 
 
Zijn er ook voordelen aan het inductie koken? Ja hoor! Als je knoeit, dan kun je het geknoeide er zó afvegen. De plaat ziet er dan ook meestal uit om door een ringetje te halen, iets wat je van het ouderwetse gasfornuis niet kunt zeggen. Of je moet dagelijks als een staalsponsjesfetisjist op de pitten losgaan. 
Met onze inductiekookplaat was ik dan ook heel blij totdat... ik afgelopen zaterdag tijdens het koken ineens een doordringende piep hoorde. Waarna 'F4' op alle vier de kooppunten begon te knipperen. De spaghetti lag bijna direct bewusteloos in het al niet meer kokende water. Ik riep (de eigen technische skills kennende) mijn man die optimistisch naar de meterkast liep. 'Even de stroom eraf en erop en dan zal-ie het wel weer doen.' Niet dus! 
 
Ik googelde 'kapotte inductiekookplaat' en vond een verhaal over zekeringen. Oké, waarschijnlijk een garantieverhaal dus. De bon was zo gevonden, maar verdorie, we hebben hem alweer zes jaar! Omdat we inmiddels al méér platen kapot hebben gehad, weten we ook dat repareren duur is. Als een monteur bij je huis gearriveerd is, mag je al 75 euro dokken! En dan heeft-ie nog nergens aangezeten! Aangezien alle pitten foutmeldingen geven, kunnen we beter nóg iets meer uitgeven en een nieuwe kopen. Uitkiezen is zo gebeurd. Ik wil er zo min mogelijk elektronica op en je snapt waarom. Winkelwagentje. Besteld. Mét monteur, want je mag een inductiekookplaat niet zelf aansluiten.  
 
De volgende morgen zetten we de kapotte plaat nog een keer aan. Verrek, hij doet het weer! NIKS FOUTMELDING! Bij mij komt de stoom uit de oren van verontwaardiging. Gelukkig zijn we het erover eens dat we vandaag toch de nieuwe laten komen. Want als-ie het één dag spontaan niet meer doet, is het gedaan met ons vertrouwen. 
Later op de morgen geeft de plaat weer een foutmelding Pff, gelukkig. En een uur later stuurt mijn man me een appje van de aanwinst. Ik kan niet wachten om de kookplaat in het echt te zien. Nu maar hopen dat ik hem ook durf te gaan gebruiken. 
Andere nadelen van inductiekookplaten? Als je er iets zwaars op laat vallen op, dan heb je zo een flinke barst te pakken. Ik ben heel erg goed in dingen laten vallen. Een ongeluk zit in een klein (keuken)hoekje! Kookt er iets over? Dan moet je van de staalsponsjes afblijven. Gebruik je ze wél dan oogt het glazen oppervlak daarna alsof het bewerkt is door een graffitikunstenaar. 
 
Zijn er ook voordelen aan het inductie koken? Ja hoor! Als je knoeit, dan kun je het geknoeide er zó afvegen. De plaat ziet er dan ook meestal uit om door een ringetje te halen, iets wat je van het ouderwetse gasfornuis niet kunt zeggen. Of je moet dagelijks als een staalsponsjesfetisjist op de pitten losgaan. 
Met onze inductiekookplaat was ik dan ook heel blij totdat... ik afgelopen zaterdag tijdens het koken ineens een doordringende piep hoorde. Waarna 'F4' op alle vier de kooppunten begon te knipperen. De spaghetti lag bijna direct bewusteloos in het al niet meer kokende water. Ik riep (de eigen technische skills kennende) mijn man die optimistisch naar de meterkast liep. 'Even de stroom eraf en erop en dan zal-ie het wel weer doen.' Niet dus! 
 
Ik googelde 'kapotte inductiekookplaat' en vond een verhaal over zekeringen. Oké, waarschijnlijk een garantieverhaal dus. De bon was zo gevonden, maar verdorie, we hebben hem alweer zes jaar! Omdat we inmiddels al méér platen kapot hebben gehad, weten we ook dat repareren duur is. Als een monteur bij je huis gearriveerd is, mag je al 75 euro dokken! En dan heeft-ie nog nergens aangezeten! Aangezien alle pitten foutmeldingen geven, kunnen we beter nóg iets meer uitgeven en een nieuwe kopen. Uitkiezen is zo gebeurd. Ik wil er zo min mogelijk elektronica op en je snapt waarom. Winkelwagentje. Besteld. Mét monteur, want je mag een inductiekookplaat niet zelf aansluiten.  
 
De volgende morgen zetten we de kapotte plaat nog een keer aan. Verrek, hij doet het weer! NIKS FOUTMELDING! Bij mij komt de stoom uit de oren van verontwaardiging. Gelukkig zijn we het erover eens dat we vandaag toch de nieuwe laten komen. Want als-ie het één dag spontaan niet meer doet, is het gedaan met ons vertrouwen. 
Later op de morgen geeft de plaat weer een foutmelding Pff, gelukkig. En een uur later stuurt mijn man me een appje van de aanwinst. Ik kan niet wachten om de kookplaat in het echt te zien. Nu maar hopen dat ik hem ook durf te gaan gebruiken. 
 
 Ik kook op inductie. Hiervoor heb je een inductiekookplaat nodig. Zo'n plaat bevat veel elektronica. Je moet er speciale, (dure) pannen voor aanschaffen, met een magnetische bodem.  
Andere nadelen van inductiekookplaten? Als je er iets zwaars op laat vallen op, dan heb je zo een flinke barst te pakken. Ik ben heel erg goed in dingen laten vallen. Een ongeluk zit in een klein (keuken)hoekje! Kookt er iets over? Dan moet je van de staalsponsjes afblijven. Gebruik je ze wél dan oogt het glazen oppervlak daarna alsof het bewerkt is door een graffitikunstenaar. 
 
Zijn er ook voordelen aan het inductie koken? Ja hoor! Als je knoeit, dan kun je het geknoeide er zó afvegen. De plaat ziet er dan ook meestal uit om door een ringetje te halen, iets wat je van het ouderwetse gasfornuis niet kunt zeggen. Of je moet dagelijks als een staalsponsjesfetisjist op de pitten losgaan. 
Met onze inductiekookplaat was ik dan ook heel blij totdat... ik afgelopen zaterdag tijdens het koken ineens een doordringende piep hoorde. Waarna 'F4' op alle vier de kooppunten begon te knipperen. De spaghetti lag bijna direct bewusteloos in het al niet meer kokende water. Ik riep (de eigen technische skills kennende) mijn man die optimistisch naar de meterkast liep. 'Even de stroom eraf en erop en dan zal-ie het wel weer doen.' Niet dus! 
 
Ik googelde 'kapotte inductiekookplaat' en vond een verhaal over zekeringen. Oké, waarschijnlijk een garantieverhaal dus. De bon was zo gevonden, maar verdorie, we hebben hem alweer zes jaar! Omdat we inmiddels al méér platen kapot hebben gehad, weten we ook dat repareren duur is. Als een monteur bij je huis gearriveerd is, mag je al 75 euro dokken! En dan heeft-ie nog nergens aangezeten! Aangezien alle pitten foutmeldingen geven, kunnen we beter nóg iets meer uitgeven en een nieuwe kopen. Uitkiezen is zo gebeurd. Ik wil er zo min mogelijk elektronica op en je snapt waarom. Winkelwagentje. Besteld. Mét monteur, want je mag een inductiekookplaat niet zelf aansluiten.  
 
De volgende morgen zetten we de kapotte plaat nog een keer aan. Verrek, hij doet het weer! NIKS FOUTMELDING! Bij mij komt de stoom uit de oren van verontwaardiging. Gelukkig zijn we het erover eens dat we vandaag toch de nieuwe laten komen. Want als-ie het één dag spontaan niet meer doet, is het gedaan met ons vertrouwen. 
Later op de morgen geeft de plaat weer een foutmelding Pff, gelukkig. En een uur later stuurt mijn man me een appje van de aanwinst. Ik kan niet wachten om de kookplaat in het echt te zien. Nu maar hopen dat ik hem ook durf te gaan gebruiken. 
Andere nadelen van inductiekookplaten? Als je er iets zwaars op laat vallen op, dan heb je zo een flinke barst te pakken. Ik ben heel erg goed in dingen laten vallen. Een ongeluk zit in een klein (keuken)hoekje! Kookt er iets over? Dan moet je van de staalsponsjes afblijven. Gebruik je ze wél dan oogt het glazen oppervlak daarna alsof het bewerkt is door een graffitikunstenaar. 
 
Zijn er ook voordelen aan het inductie koken? Ja hoor! Als je knoeit, dan kun je het geknoeide er zó afvegen. De plaat ziet er dan ook meestal uit om door een ringetje te halen, iets wat je van het ouderwetse gasfornuis niet kunt zeggen. Of je moet dagelijks als een staalsponsjesfetisjist op de pitten losgaan. 
Met onze inductiekookplaat was ik dan ook heel blij totdat... ik afgelopen zaterdag tijdens het koken ineens een doordringende piep hoorde. Waarna 'F4' op alle vier de kooppunten begon te knipperen. De spaghetti lag bijna direct bewusteloos in het al niet meer kokende water. Ik riep (de eigen technische skills kennende) mijn man die optimistisch naar de meterkast liep. 'Even de stroom eraf en erop en dan zal-ie het wel weer doen.' Niet dus! 
 
Ik googelde 'kapotte inductiekookplaat' en vond een verhaal over zekeringen. Oké, waarschijnlijk een garantieverhaal dus. De bon was zo gevonden, maar verdorie, we hebben hem alweer zes jaar! Omdat we inmiddels al méér platen kapot hebben gehad, weten we ook dat repareren duur is. Als een monteur bij je huis gearriveerd is, mag je al 75 euro dokken! En dan heeft-ie nog nergens aangezeten! Aangezien alle pitten foutmeldingen geven, kunnen we beter nóg iets meer uitgeven en een nieuwe kopen. Uitkiezen is zo gebeurd. Ik wil er zo min mogelijk elektronica op en je snapt waarom. Winkelwagentje. Besteld. Mét monteur, want je mag een inductiekookplaat niet zelf aansluiten.  
 
De volgende morgen zetten we de kapotte plaat nog een keer aan. Verrek, hij doet het weer! NIKS FOUTMELDING! Bij mij komt de stoom uit de oren van verontwaardiging. Gelukkig zijn we het erover eens dat we vandaag toch de nieuwe laten komen. Want als-ie het één dag spontaan niet meer doet, is het gedaan met ons vertrouwen. 
Later op de morgen geeft de plaat weer een foutmelding Pff, gelukkig. En een uur later stuurt mijn man me een appje van de aanwinst. Ik kan niet wachten om de kookplaat in het echt te zien. Nu maar hopen dat ik hem ook durf te gaan gebruiken. 
Andere nadelen van inductiekookplaten? Als je er iets zwaars op laat vallen op, dan heb je zo een flinke barst te pakken. Ik ben heel erg goed in dingen laten vallen. Een ongeluk zit in een klein (keuken)hoekje! Kookt er iets over? Dan moet je van de staalsponsjes afblijven. Gebruik je ze wél dan oogt het glazen oppervlak daarna alsof het bewerkt is door een graffitikunstenaar. 
 
Zijn er ook voordelen aan het inductie koken? Ja hoor! Als je knoeit, dan kun je het geknoeide er zó afvegen. De plaat ziet er dan ook meestal uit om door een ringetje te halen, iets wat je van het ouderwetse gasfornuis niet kunt zeggen. Of je moet dagelijks als een staalsponsjesfetisjist op de pitten losgaan. 
Met onze inductiekookplaat was ik dan ook heel blij totdat... ik afgelopen zaterdag tijdens het koken ineens een doordringende piep hoorde. Waarna 'F4' op alle vier de kooppunten begon te knipperen. De spaghetti lag bijna direct bewusteloos in het al niet meer kokende water. Ik riep (de eigen technische skills kennende) mijn man die optimistisch naar de meterkast liep. 'Even de stroom eraf en erop en dan zal-ie het wel weer doen.' Niet dus! 
 
Ik googelde 'kapotte inductiekookplaat' en vond een verhaal over zekeringen. Oké, waarschijnlijk een garantieverhaal dus. De bon was zo gevonden, maar verdorie, we hebben hem alweer zes jaar! Omdat we inmiddels al méér platen kapot hebben gehad, weten we ook dat repareren duur is. Als een monteur bij je huis gearriveerd is, mag je al 75 euro dokken! En dan heeft-ie nog nergens aangezeten! Aangezien alle pitten foutmeldingen geven, kunnen we beter nóg iets meer uitgeven en een nieuwe kopen. Uitkiezen is zo gebeurd. Ik wil er zo min mogelijk elektronica op en je snapt waarom. Winkelwagentje. Besteld. Mét monteur, want je mag een inductiekookplaat niet zelf aansluiten.  
 
De volgende morgen zetten we de kapotte plaat nog een keer aan. Verrek, hij doet het weer! NIKS FOUTMELDING! Bij mij komt de stoom uit de oren van verontwaardiging. Gelukkig zijn we het erover eens dat we vandaag toch de nieuwe laten komen. Want als-ie het één dag spontaan niet meer doet, is het gedaan met ons vertrouwen. 
Later op de morgen geeft de plaat weer een foutmelding Pff, gelukkig. En een uur later stuurt mijn man me een appje van de aanwinst. Ik kan niet wachten om de kookplaat in het echt te zien. Nu maar hopen dat ik hem ook durf te gaan gebruiken.