Over precies zes weken is het zover: de boekpresentatie van Matroesjka. Hiermee komt een lang gekoesterde wens uit: de publicatie van deze psychologische roman. Een roman die heel wat jaren heeft gerijpt, voordat de huidige vorm en inhoud bereikt waren. De titel is heel lang 'Tussentijd' geweest en zo voelt het nu ook: 'tussentijd' die nodig was om het boek beter te laten worden.
Het was in juni 2010 dat ik dit boek voor mijn gevoel af had. Ik stuurde een aantal bladzijdes naar uitgeverij de Arbeiderspers. Tot mijn grote verrassing had ik al een paar dagen later een positieve reactie. Eén van de redacteuren had het gelezen en vond dat het goed geschreven was. Ze wilde graag meer lezen. Bingo, dacht ik! Enthousiast stuurde ik het hele manuscript toe. Begin juli kon het wachten beginnen, maar niet voor lang. De arbeiderspers had besloten voorlopig niet met debutanten in zee te gaan.
Gelukkig waren er nog meer uitgeverijen in Nederland. The House of Books bijvoorbeeld. Hier zag men geen uitgavemogelijkheden. Uitgeverij Mozaiek daarentegen wees niet botweg af, men gaf een prachtige recensie over het boek, eigenlijk behoorlijk positief ook nog. Maar het feit dat er totaal geen notie van God of hulp van boven is neergezet, maakte dat het boek niet in hun fonds past. Even overwoog ik nog om het boek heel anders te laten eindigen (alle hoofdpersonen in een klooster nadat ze vergeving hebben gekregen voor hun zondes?), maar ik besloot toch om het maar weer elders te gaan proberen.
Op een feestje bij een beroemde auteur die de NS publieksprijs had gewonnen, leerde ik Patricia Vlasman kennen, een geweldige vrouw die toen net gedebuteerd was bij Artemis. Heerlijk, zo'n ingang bij een uitgeverij, en het fijne was dat ik al heel snel na het opsturen van mijn manuscript bericht kreeg. 'Het boek past helaas niet in ons fonds'.
Compaan dan, een relatieve nieuweling in het vak én uit Maassluis, dat moet toch klikken met een van oorsprong Rotterdamse. Helaas zagen zij ook niets in uitgave, sterker nog, men raadde me aan een schrijfcursus te gaan volgen.
Maar geen nood, één uitgever vinden was voldoende en ik heb al zoveel therapie gehad in mijn leven dat ik echt wel een tegenslagje kan hebben . Via (opnieuw) Patricia Vlasman kwam ik bij Willem Bisseling uit (literair agent) en hij was bereid het manuscript te beoordelen en me feedback te geven. Er kwam een korte en best heftige reactie op terug: er zaten heel goede dingen in, maar er moest nog veel aan gebeuren om het nu uit te geven.
Dát was het moment waarop ik het manuscript met heel veel liefde een mooi plekje ónder mijn bureau heb gegeven. Ik wist zeker dat ik het advies van Willem op zou volgen: beter maken, maar het moest eerst maar eens even blijven liggen. Doordat ik inmiddels samen met Sylvia Beugelsdijk aan Passie en Piemelbloemen was begonnen, had ik er ook niet onmiddellijk tijd voor.
Pas in oktober 2011 had ik de juiste inzichten (en tijd) om het boek te herschrijven. Er is heel veel geschrapt en geschaafd, maar het is er alleen maar beter van geworden. Een hoofdstuk dat fantastisch was om te schrijven (het thema? Overspel), heeft het uiteindelijk niet gehaald, andere hoofdstukken wel omdat ze aangescherpt werden. Sylvia heeft het boek vele malen met me geredigeerd en op een gegeven moment wist ik dat het 'af' was. Gelukkig was er toen al direct een uitgever geinteresseerd, mijn 'eigen' uitgeverij Mooi Media. En nu breekt binnenkort de zeer spannende tijd aan dat ánderen gaan zeggen of schrijven of ze het ook goed vinden!
(Deel 2 volgt binnen een paar weken: de weg van manuscript naar boek!)
